In het vakblad ‘het kind eerst’ staat in het eerste nummer een artikel over een uithuisplaatsing van een kind. Moeder kan en wil geen toestemming geven om haar kind uit huis te laten plaatsen. Als de hulpverlener uitspreekt dat moeder inderdaad die toestemming niet kan geven omdat zij haar dan het laatste stukje moederschap af neemt, breekt moeder volledig, maar knikt wel. De hulpverlener vraagt aan moeder of zij die dag de beslissing voor haar kind mag nemen. De hulpverlener vraagt aan moeder een tas in te pakken met een knuffel, pyama en een foto van mama. Moeder staat op en pakt een tas. Onvrijwillig werkt zij mee. Niet omdat zij niet het beste wil voor haar kind. Maar omdat moeder niet toestaat dat de hulpverlener haar dwingt om het laatste stukje moederschap in te leveren. Dat verzet had moeder nodig. Dat verzet is de basis om verder op te gaan bouwen, als de kracht terug is.

Als ik het partijcongres van het CDA hoor speelt daar het zelfde. Een aantal leden kan geen ‘ja’ zeggen omdat zij daarmee het gevoel hebben dat zij de basis principes zoals zij deze van oudsher ervaarden verloochenen, dat zij de moslims in de steek laten, dat zij…..vul maar in. Toch zeggen zij ook allen dat zij de partij niet verlaten, dat zij klaar staan om samen verder te gaan, schouder aan schouder. Onvrijwillig willen zij mee werken. Dat verzet hebben zij nodig. Dat verzet is de basis om verder op te gaan bouwen, als de regering draait.

Verzet is nodig : ook tegen kindermisbruik, exploitatie !

op de site 2 oktober 2010 16.00 uur

voltooid verleden tijd – is ook schitterend