Natuurlijk ga ik met je mee!

Stoom komt uit de oren van mijn buurvrouw. Ze heeft een kind met een handicap en grote ontwikkelingsachterstand. Ze heeft een brief ontvangen waarin staat dat als er binnen 2 weken geen reactie is, Mee zich genoodzaakt voelt een gesprek aan te gaan met het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) omdat zij zich zorgen maken over de ontwikkeling van haar kind.

En dat terwijl de buurvrouw juist zelf om hulp heeft gevraagd. De buurvrouw is verwezen naar Mee voor advies en begeleiding ten aanzien van de omgang met de ontwikkelingsachterstand en het moeilijke gedrag. De hulpvraag van de buurvrouw staat keurig in het dossier: “wat kan ik mijn kind nog aanleren en hoe, ik wil alles er uithalen wat er in zit’. De buurvrouw wil praktische ondersteuning bij de begeleiding. De buurvrouw heeft de kennis niet, kent de mogelijkheden niet. De buurvrouw voelt zich machteloos en ziet door de bomen het bos niet meer. Mee geeft zeer vriendelijk informatie over instanties, indicaties, procedures, regelingen. Het bos wordt voor de buurvrouw alleen maar ondoordringbaarder. De buurvrouw wordt met nog meer kluiten het bos ingestuurd. De hulp komt niet tot stand, de situatie thuis is regelmatig onhoudbaar.

De postbode zag het iedere dag. Met toestemming van de buurvrouw heeft de postbode het AMK al verzocht iets te doen.

Mee voelt zich in het nauw met enerzijds de klacht van de buurvrouw en anderzijds het AMK in de nek. Mee beroept zich er op dat de vraag van de ouders niet duidelijk wordt, het contact soms lastig is e.d. . Mee is niet in staat de belangen van het kind de eerste overweging te laten zijn (rechten van het kind). Mee blijft zich focussen op de ouders en dreigt nu zelfs met het AMK. De buurvrouw gaat in gesprek met het AMK. De hulp komt tot stand.

Kan justitie ook medewerkers van instanties aanklagen voor passief en nalatig handelen als er nog geen dood kind is ?

Weg er Mee!

op de site 21 maart 2008

————————————————————————————————————–

Lees onderstaand persbericht van MEE NL d.d. 2 april 2010

het bestaan van MEE staat ter discussie

Persberichten

2/4
Positie van mensen met een beperking sterk verzwakt door bezuinigingsvoorstellen.
Het voorstel van de heroverweging langdurige zorg wordt gepresenteerd als een bezuiniging, maar zal uiteindelijk leiden tot een veel groter beroep op duurdere zorg en regelingen. Mensen met een beperking worden sterk op zichzelf teruggeworpen door te bezuinigen op de begeleiding vanuit de AWBZ. Tegelijkertijd wordt de ondersteuning die ze dan juist nodig hebben helemaal afgebouwd.

De cliëntondersteuning van MEE wordt in de voorstellen afgeschilderd als informatiefunctie, terwijl de focus van MEE ligt op het versterken van de eigen kracht van de cliënt en hun sociaal netwerk. En dit is juist nodig als mensen met een beperking geraakt worden door bezuinigingen. Niet alleen in het voorstel voor de langdurige zorg, maar ook in andere voorstellen zoals bij het voorstel “op afstand van de arbeidsmarkt”, worden de kwetsbaren in onze samenleving zwaar geraakt.

MEE ondersteunt en begeleidt mensen met een beperking met vraagstukken op het gebied van opvoeding, onderwijs, arbeid, financiën en wonen. De cliëntondersteuning van MEE werkt preventief en voorkomt dat mensen in een latere fase een beroep moeten doen op duurdere vormen van ondersteuning en zorg. Als de cliëntondersteuning vervalt, leidt dit tot onevenredige meerkosten voor onder andere speciaal onderwijs, Wajong-uitkeringen, AWBZ-zorg en jeugdzorg.

‘Juist in tijden van bezuinigingen is het noodzakelijk dat mensen met een beperking de mogelijkheid krijgen hun kracht te benutten. Professionele cliëntondersteuning versterkt de eigen kracht en de zelfredzaamheid en mobiliseert ook het sociaal netwerk om de cliënt heen. Vroegsignalering en de juiste cliëntversterking maken dat zij zich vaak goed redden zonder een beroep te hoeven doen op zwaardere vormen van ondersteuning of zorg. MEE heef t een grotere preventieve werking”, zegt Auke Blom, waarnemend directeur MEE Nederland.